Mentale gezondheid van jongeren staat steeds vaker centraal in het maatschappelijke gesprek. Dat is belangrijk, want steeds meer jongeren ervaren stress, prestatiedruk, somberheid of een gevoel van eenzaamheid (bron: Universiteit Utrecht). Tegelijkertijd groeit het besef dat mentaal welzijn niet alleen een taak is van de zorg, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de samenleving. De Raad voor Volksgezondheid & Samenleving publiceerde hier vorig jaar ook dit adviesrapport dat oproept om samen te werken aan een meer ontspannen samenleving.

Een jongere komt al langere tijd niet meer naar de naschoolse sportactiviteit. Als sportprofessional baart je dat zorgen. Je merkt dat er mogelijk meer speelt, maar voelt tegelijkertijd ook dat je dit niet alleen kunt oplossen. En dat hoeft ook niet.

In elke wijk zijn namelijk verschillende organisaties en professionals actief die op hun eigen manier contact hebben met jongeren. Juist door samen te werken ontstaat er een sterker netwerk rondom deze jongeren.

Tijdens een gymles op school of een schilderactiviteit in het buurthuis trekt een jongere zich steeds vaker terug, terwijl diegene normaal volop meedoet met de groep. Misschien wordt er minder gesproken, reageert iemand sneller geïrriteerd of meldt diegene zich vaker af.

Dit soort kleine veranderingen in gedrag kunnen signalen zijn dat het mentaal minder goed gaat. Toch is dat niet altijd makkelijk te herkennen. Je staat vaak voor een groep, gedrag verandert meestal geleidelijk en je kunt niet achter iemands voordeur kijken. Juist daarom is het belangrijk om alert te zijn op veranderingen ten opzichte van hoe iemand normaal is.

Zit je een dag of periode niet lekker in je vel? Dan kan iets kleins als koken of het aanrecht afdoen al veel energie kosten, laat staan het huis uit gaan om een rondje te wandelen of naar voetbaltraining of schilderles te gaan. Juist activiteiten die weer energie, structuur en verbinding kunnen geven, verdwijnen vaak als eerste uit beeld wanneer iemand zich langere tijd somber, gestrest of onzeker voelt.

Mentale gezondheid onder jongeren voelt voor veel professionals nog als een onderwerp dat verder van de dagelijkse praktijk af staat. De komende weken verschijnen daarom artikelen die helpen bij het vergroten van kennis, bewustwording en praktische handvatten.

De buurtsportcoach is al lang niet meer uitsluitend de uitvoerende professional die sportactiviteiten organiseert in de wijk. Het werkveld verandert. Gemeentelijke opgaven verschuiven, en daarmee ook wat er van de buurtsportcoach verwacht wordt. De focus ligt niet meer alleen op sport en bewegen, maar ook op thema’s als inclusie, gezondheid, kansengelijkheid en sociale cohesie en een groeiende groep ouderen die vitaal wil blijven. Dit vraagt om andere accenten en aanvullende competenties. 

Als Sport Academie Oost coördineren en beheren wij het platform van de Landelijke Academie Buurtsportcoaches (LAB) voor de regio Oost. Samen met de andere regionale academies voor buurtsportcoaches, die vanuit het programma Landelijke Academie Buurtsportcoaches (LAB) zijn ontstaan, voorzien wij buurtsportcoaches (en andere sportprofessionals) van relevant en toegankelijk scholingsaanbod. Zodat zij zich blijven ontwikkelen, meebewegen met de veranderende vraag en lokaal het verschil maken met sport en bewegen. De toegevoegde waarde van onze academie voor buurtsportcoaches lichten wij graag verder toe.

Hoe voer je als buurtsportcoach het gesprek over roken en vapen? Saskia, buurtsportcoach in Nijmegen, vertelt tijdens het webinar Stoppen met roken en vapen openhartig over haar ervaringen, visie én de uitdagingen waar zij tegenaan loopt.